Rudy Musters Gedichten

Ogenblikken

sporen

< terug naar overzicht.

Wolven

De werkelijkheid is geen
grijpbare vrucht
zoals een rijpe appel
met een doffe smak aan zijn einde komt

wat weten vogels van
gekookte maal-tijden
de wolf van het lege perron
waar de klok vijf minuten
achter loopt

weerspiegelt de zee
de tijd en steekt onverhoopt
scherp in de ogen



Het liberale bord

zenuwbanen
het hart
verzonken
gewrik aan hoofden en knieŽn
en ruggengraat
alles in een richting geschikt

Tussen de coulissen herkeurt
het politieke liberale laken
en stelt procenten vast
operatie Nationaal.

Misdaad bestrijding glipt
door grote
vissers gebruiken te kleine mazen

Het liberale spooknet schept geen frisse banen
oneetbare mosselen liggen niet op het liberale bord
uit globalisering, bezuinigen en oorlogsbegroting voortgekomen.



Elec

Alleen zij die zich verkopen
zij die aan de andere kant staan
zij die zich aan de spits bevinden
vriendelijk
oprecht
aangenaam te zijn

vriendelijkheid en blijdschap
waarvan
een lach uiting heet te zijn

het worden automatische antwoorden
die men uit en aan
zoals een elektrische schakelaar.



Hond

Een leven was hem gegeven
maar de man liet de hond

De prijs die hij verlangde
was niet de laatste maal
die hij uit vrije wil
kon geven
maar chanteerde een ander leven

Nimmer sloeg de hond aan
uit vals geweten



Hulp

Graag helpen wij
de armen
als we rijk zijn zouden zijn
konden we meer

grote reizen
blik verruimen
het vizier oneindig

bruggen slaan naar het belande
land
waar de rijken wonen
armen de verdoemenis in begeleiden



Purper

Panorama van geestes ogen
de een in de ander
langzaam en zeker cirkelt het
in het geheugen

Een sprong naar geluk
lopers gaven verloren berichten aan
in de laatste sprong viel
de stille vraag

Wie kan vertellen
hoe lang de sprongen zijn
ís nachts in dromen
overdag in de wandeling

Op het donkere vlak
karmozijn



Wandeling

Een wandeling omsloten door het laatste licht
van de dag
het uur dat planten slapen gaan
en wolken voorbij drijven
gelijk aan heldere dagen, schijnen sterren
geprikt in het stoffen laken
waarvan de knopen vervallen
als opening, herademd dat het niet mag

Op het teruggetrokken blad
waar het laatste licht
op weg valt
verschijnt de wandeling in nevel

De voeten van de eend in het natte gras
herinnert dat het als eens gelopen was.



Breed

Onophoudelijk
stookt het
verradelijk
onwijs
de zelfde drank

waarin de lente
van jaren zich meten

een tweemansladder
breed geschoven in andermans leven



Brons

Terug van een reis
in tijd geen vrijheid

een heuvel in lijnen
genadige lichamen

de elleboog
de mond
de schouder
een knipoog

ritme
schreef
scheven gaten in wijken

in de maag trok het samen
een houding in brons gegoten



Afstand

Wanneer het regende stak ik mijn hoofd
uit het raam en voelde de bui
van binnen hangen

De grote hoogte deed mij vaak duizelen
de afstand loodrecht naar beneden
lag tussen ons horizontaal

Andere gedichten in Ogenblikken:
sporen
Her-kennen
© Rudy Musters
Gemaakt door Xw3b.nl gehost bij Zenid.net.