Rudy Musters Gedichten

Ogenblikken

Her-kennen

< terug naar overzicht.

Geloof

Geen God
hemel of hel

het verschil is de keus
de alles verslinder en doofpot gelijk
waar lastige jaren branden

ogen zullen in rook opgaan
liefde die is gegeven
ongeloof – ongelooflijk.



Herhaling

Herhaling, herhaalt in afwijking
miljoen jaren verandering

Herhaalde verandering herhaalt
in afwijking verandering



Bevel

Het bevel is ouder dan de taal
honden kunnen het verstaan
zij gehoorzamen eraan

de vlucht is slechts in schijn
spontaan even sterk als de blik
van het begin af aan

ongelijksoortig in relatie
laat de ene de andere merken
wat het wil

niemand ontwikkelt het uit zichzelf
zij spreken nooit uit eigen naam

opgedragen verlangen
wat zij ook mogen liegen
ze geloven dat zij gezonden zijn



Herdenking

De dag van herdenking
ontsluit de poort
slechts twee minuten

waarachter een wereld ligt
die de mens liever niet betreedt
maar blijft staan
als een kaal geschoren Samson
en smeekt om krachten
de pilaren van geweld te weerstaan

Velen vielen
en gaven het beste
de gedachte dat nooit meer
overstelpt de stilte
dat verloren gaat in gewelddadig geluid



Broodje schuim

Vermogen besteden
in zichtbaar verantwoording
afschriften en bonnen

vrijheid van schrijven
besteding volgens de wet
van zaken

samengestelde pakketten
vrij naar keus
gerangschikt in een doos
inhoudsmaten



De as

Aan de onderrand van het rijzende
plooide de kleur van lood
het afhangende

door vreemde macht omhelsd
verrees het grijs
strekkend in grijze lengte

en sneed zijn eigen vezel
op het haakse bestaan
in fragment

zoveel uiteen in onderwisseling
los van het verstand
vreten zij stemmig door de plooien heen

Het recht jaagt nog steeds
op het eerste wereld gebeuren

waarom volgt de mens de andere
op het politieke paard
waarom trekt de politiek ten oorlog
tegen het zelf aangerichte kwaad



Moraal

Moraal gemanipuleerd
motief gedemoraliseerd
blind gespecialiseerd

leven
stille dood
verweven

kreten
pijn
slachting

na de rook herdenking
in eigen kamp voor de ander
verachting
eigen leed smeert het wiel

menselijke trek
mobiliseert de witte vlek

de zucht naar het eeuwige
waar berichten versmelten
de witte hel waar zijn God heerst

de langdurige zelfmoord
op de ander verhaald
mens
land
toelaatbaar



Even in tijd

Niet langer dan de macht van een vrouw
schiep de man alles in Niets

Niet langer in tijd leiden handen
waarin is geslapen

waar
geen stenen zijn neergelegd
naar wegen tot een bedelend instrument

wat is verboden stroomt jaren door
een aderlating geeft verlichting
naar vijftig watt

naast een lampekap waar kleur blauw
wit wordt gewassen

waren kleuren wit en blauw
even in tijd



Hoop

In gedachte viel regen
en sleep de berg zo groot als een hoofd

toen de gedachte weg viel verscheen
een onmenselijke berg
zo groot in omvang dat het oog dicht viel

regen en wind deden het werkelijke werk
en maakte de berg zo klein
dat de kerver de hoop beklom



Onbereik

De eeuwige vlucht
de weg die geen grenzen kent
brengt menigeen tot voorspel

een wereld waarin duizend en één
bloemen konden groeien stierven
op het zelfde moment toen
zij gesneden werden uit het machtige veld

Andere gedichten in Ogenblikken:
sporen
Her-kennen
© Rudy Musters
Gemaakt door Xw3b.nl gehost bij Zenid.net.