Rudy Musters Gedichten

Metrum

Vaarwel

< terug naar overzicht.

Damast

Hoe kan ik weten dat ik de zelfde ben
als dagen andere talen spreken
door mijzelf aangegrepen voorteken
maar langs glijden omdat ik ze niet herken

tikken woorden gestoken aan de breipen
waarin zichtbaar figuren doorbreken
scheef en los van lengte afgeweken
plakken boze tongen zegels in wedren

gelijk seizoenen door leven
waar het gekleurde watermerk oude tijd
vrijheden vervangen tot groot damast

klinkt de taal over het hoogpolig tapijt
steeds minder in handen overbelast
als scheerder gewillig lussen opensnijdt


Vaarwel Ma

Als vroege in late dagen verdwijnen
schoon doorzichtig als gewassen ramen
kristalt het glas lichamelijk samen
om helder in tijdloos niets te verschijnen

schreeuwen onderhuids volle levenslijnen
uit buik en hoofd in ogen tezamen
te zinken in vrijloze lichamen
vergroot de afstand onder het verkleinen

strikt de groei zich voort in zelf ontvouwen
buiten de wens gewillig langs de ander
schept de wil dubbelbeeld in aanschouwen

hoe het was in het kleine voor elkander
sluit het onmogelijke tot verander
wat eens was vergroot in het doorschouwen


Vaarwel Pa

Toen kleuren achter ogen ontvielen
sloten mond en handen in stilte vaarwel
het woord van je leven beschreef het rondeel
meegenomen in de as van wielen

nooit vervallen in pauselijk knielen
sterkte het luisteren in het buitenspel
gaven handen overdrachtelijk bevel
strijd tegen al etende reptielen

velen bleken aan zijden aangeschoven
tafels gelikt waarop kaarsen brandden
terwijl zij lucht onder blikken opsnoven

verwierven zij nimmer de zielsbanden
als witte lakens het kunnen beloven
stierven opnieuw kleuren in mijn handen


Andere gedichten in Metrum:
Scotch corner
loten van de lach
Vaarwel
© Rudy Musters
Gemaakt door Xw3b.nl gehost bij Zenid.net.