Rudy Musters Gedichten

Maatschappij Kritiek vervolg

Het hofje van Homs

< terug naar overzicht.

Het hofje van Homs

Niet ver van Homs komt de middellandse zee aan land
duidelijk geeft zij haar grens op fractale wijze weer
niet het einde noch het begin het is haar drijfveer.

Velen hielden zich vast aan stenen en aan een mensenhand
met een mes in de rug verdwenen velen in het golven spel
laag op laag een verdubbeling het uniform was buiten model.

Duizenden hebben het wrede gezien de fractale grens
een weerspiegeling in de ogen van koningen die komen en gaan
kruisridders gingen in karren af en aan.

De heren vechten niet zelf wel slavenmilitairen tegen hun medemens
door de schok van het grote verlies boog men zich over het kruis
verzamelden zich gecamoufleerd in kapitale groepen ver van huis.

De alarmklok beiert over het hele land berg en dal
de bevolking krijgt de schuld de heersende klasse vecht opnieuw
hoog is de inzet verkleed als militair het fractale is geen grensgeval

© Rudy Musters
Gemaakt door Xw3b.nl gehost bij Zenid.net.