Rudy Musters Gedichten

Maatschappij Kritiek vervolg

Cadmus soldaten 1

< terug naar overzicht.

1

Met gevoel van rechtvaardigheid
wordt het bekeken
geobserveerd
terwijl het nog leeft.

Het sluipt om de buit heen
voelt hoezeer
het toebehoort in verbeelding
alreeds gegeten.

Het spel van het verscheuren
is al aan de tanden
overgedragen

Zo wordt al het bewegende
door de muil verricht
woede uit Gods hand

Onwrikbaar in zichzelf
opgesloten
stelt het zich voor

Ik ben je gelijke
ik ben jij, jij bent ik
nooit iets anders

Het loeren, het inslaan
het verscheuren
alles vormt één geheel

Onwrikbaar in zichzelf opgesloten
een nog grotere schrik verspreid

De glans van de tanden drukt zich uit
in afstanden
nog weidser

Wie binnenkomt is verloren.
niets kan erin groeien.

© Rudy Musters
Gemaakt door Xw3b.nl gehost bij Zenid.net.