Rudy Musters Gedichten

Maatschappij vervolg Kritiek

Vlucht in geloof

< terug naar overzicht.

Vlucht in geloof
Opium van het volk


Een storm waaide uit het paradijs, Adam vrat aan de appel maar deze was
nog niet rijp, zijn hele leven lang hield hij maag en buik klachten
en legde deze bij elke oude en moderne muren neer.

Na de storm zwoegde hij voort en met alle kracht bouwde hij zijn
softwerk van het hemelgruis weggeblazen uit het paradijs
waar hij al eens eerder was geweest

Toen hij op zijn werkzetel zat en met zijn softwerkje in handen,
overdacht hij wat hij met die geweldige ruimte zou doen,
raapte alle moed bij elkaar en bouwde een maatschappij machinerie

Met stenen bijlen hakte hij uit een kei, die uit het paradijs was gerold,
een bank waar hij zijn intrek nam en noemde hem de Nederlandse bank
Iets verderop stond al een Franse en een Duitse, In horizontale gebogen
lijnen stond in de verte de Amerikaanse geld schuur

Enorme geldpakken in cluster geschikt, een wereld barricade
bewaakt door cliŽnten en aandeelhouders als code ingeschreven
een cijferteken op de rug en identificatie een haak op de ene
op de andere arm het kruis van vertrouwen.

Een tweede storm brak uit en joeg over de vrije wereld alles wat kon rennen
rende voort de wereld rond, dat waren nog eens kampioenen

Adam zag Eva als eerste staan en riep, wat zie je er uit. Heb je van de appel
gegeten. Over de streep lag het klokhuis.
Door de bank genomen sprak een bankennier, Je appel of je leven.
Zo gaat dat in de politiek.

Aan de poort van het hemelse paradijs staat de bank Opium van het volk
deze sluisden miljoenen door naar centrale banken onder controle van het
houten kruis, de daknagels van de Amerikaanse munt

© Rudy Musters
Gemaakt door Xw3b.nl gehost bij Zenid.net.