Rudy Musters Gedichten

Maatschappij vervolg Kritiek

Pigmenten

< terug naar overzicht.

Wat vindt u van het schilderij, uw portret, kunst maar echt
uw blik, uw lijnen, uw uitstraling, u bent het zelf
een natuurlijke weergave, het doet u recht

Het was loon naar werken een hand vol, een paar centen
aan de muur zal u voor eeuwig hangen in volle glorie
het komt u toe zolang het verval duurt van de pigmenten

Het portret van het systeem bijeen door de zware lijst
steunpilaren van economie en politiek in liberale zin
hangt als een zwaard boven het hoofd die het afwijst

Een portret vol met barsten, oppervlakkige scheuren
het kapitale portret weerstaat zijn dodelijke krakalee niet
pigmenten verscherpen de blinde, het zien zal verkleuren

Aan alle wanden en muren hangen hoog in de zelfde orde
het portret, het keurmerk van stevig ranselen en uitbuiten
scheuren en naden, wegen van toenemende wanorde

Er zijn geen bewonderaars van het meest afgrijselijke
een verborgen netwerk, de ruggengraat van uitbuiting
afpersing, concurrentie, portretten van het soortgelijke

De Staat een onderliggende bedding, een vertegenwoordiger
van dezelfde belangen corrumpeert er op los
in een eeuwige democratische schijn als volkdwarsligger

De autonome Staat is de Staat van loon en werken,
gas en olie projecten, opslag plaatsen van de kapitalen
handelaren in oorlogstuig het portret uitgekookte softwerken

De spion in het nette pak zit op de knie van een groter pak
de luisteraar, de fotograaf, de speurder in een drone
zijn kapitale portret hangt in het steegje cul de sac

© Rudy Musters
Gemaakt door Xw3b.nl gehost bij Zenid.net.