Rudy Musters Gedichten

Retina

Doorzicht

< terug naar overzicht.

1



Warme lucht
bloemkoppen
hingen verveeld

Een lome beweging
trager dan de draai
viel het haar breed

Over beide schouders
lag het dun glanzend
in het wegebbende licht

Een ingekeerde blik deed wind
verstommen miljoenen zandkorrels
schermden de buitenwereld af

Gekamd licht viel over de haren
en brak het groen in de ogen
geopend lag het doorzicht in rood

Uiteengerekt verbleekt vielen
verzwegen woorden
de horizon lag als een streep



2



Een ochtendblad viel in de morgen
ver waar een heuvel lag
een stil woordenloos bericht

Nergens lag het beeld zo wreed
helder tussen de bil en de nerven
een vluchtige mond viel even hard

Stiller dan het lege bed
woelde het laken van de herinnering
de stem de lach wikkelde zich verder in

Onbekende klanken in bekende woorden
een zee van aarzeling
trof de lippen zacht

Ogen vielen dicht
een trilling de geur de eerste stap
vriendelijk neergelegd op de laatste trap

Het verlangde lag als een bloem
zeldzaam mooi gevouwen levensplooi
in het hart lag de zoen



3



Onkreukbaar fluweel behaard
hart en hoofd tegelijk
onbevangen een wereld zo groot

Gedachten en woordenloos
in stijgende lijn
verzilverd zonder dank

Doorzicht van het verloren gegeven
het geleefde lag als stille vorm
samengesmolten in pijnlijke steken

Doortrokken geluk in sneeuwende traan
de klik in de blik
verborgen heimwee

Wie sprak daar
als eerste
aan het eind van geboorte herinnering

Meegegroeid en nooit is weggegaan
over een veld van bloemen
de sensuele zee

Een doorzichtig gelaat
de mond als een wond
getrokken lijnen ver vooruit



4



Het stille teken in een eind
geleende tijd
niet geleefde werkelijkheid

Geen vriend of vijand
een langzame getuige
lag zijdelings

Nooit slapend
in sluimering wiegde het de vergeten appel
de zelfsprekende boom vroeg erom

De nooit gegeten vrucht
in leven gevallen
rijpte verder in gedachte

Wind blies verder
geruisloos verdwenen de nerven
het viel even stil




5


Wind schiep een nieuwe heuvel
een bil ontsproot aan de voet
en vouwde zich open

Het hing als een appel
de schil even dun de steel kwetsbaar
het breekpunt

Door gewicht viel de wonderlijke vorm
de val vertelde het zelfde
gelijk aan het eerste moment

Een stroom negatieven
het onbekende bleef hangen
het eerste werd de laatste stengel

In omgekeerde vorming
het zelfde
leven blies zichzelf weg

Andere gedichten in Retina:
Doorzicht
Doortocht
© Rudy Musters
Gemaakt door Xw3b.nl gehost bij Zenid.net.