Rudy Musters Gedichten

Ik ben foor

Ontmenselijkt

< terug naar overzicht.

In een gladiatoren vest en broekje, zwaard heffend, riepen zij;
Wij die gaan sterven groeten u
De man met grote munt oren zittend op het première plekje
boven in de gevechtstoren, stak zijn duim omhoog en riep; oké.

Wij hopen, ging hij verder, dat het goede gevechten worden
gij die verslagen worden krijgen een fascisten bijstand van het
Broederland een expert in duistere moorden, trots op zijn aanhang
van oost tot west en levert de meest snode plannen voor de juist weg.

Er zijn grote prijzen te winnen landen worden in stukken gehakt
gelijk armen en benen, het hoofd is altijd onderweg en het aanvegen
is voor NSB’ers, de dwerg dient van het herren café.

Te herkennen aan ooglappen, gebreid met gehaakte breipennen
die in het achterhoofd weggestoken kunnen worden, voor het breien
van de volgende lap.

Nazi’s zien er anders uit, zij kijken door de eed die voor hun ogen hangt,
niets mag misgaan, het is de rails van misdaad en moord de dienaar van
het spoor.
Zijn hond zal kruipen en kwispelen, de hand likken, een verkeerde
beweging, hij lag al dood hij heeft het schot nooit gehoord.

Europa een broeinest voor het geheime soort, overzee het bewerkingsfront,
hoe herkent men elkaar, hoe onderscheid men de goede van het slechtste soort.

© Rudy Musters
Gemaakt door Xw3b.nl gehost bij Zenid.net.