Rudy Musters Gedichten

De stem van Huize Wan

Doosje 6

< terug naar overzicht.

De mensheid heeft een verkeerde kruisiging ondergaan en de niet gekruisigden werden alsnog gekruisigd zodat zij doorgaan onder het kruis van de gekruisigden. Kruiszalf is nog steeds het smeersel waarmee de gekruisigden blijvend gekruisigd blijven.

Een hout kruis links van het doosje een kaars achter het doosje en voor het doosje een dover.
Blijf niet staren. Schuif een kruk bij en ga zitten en open het doosje. In een taal die hij zijn leven lang had genegeerd met schuddende wijsvingers begon Janjurk te lezen.

Moeder aarde is vaderland geworden, twee armen aan de slagpen. De ziel van de mens draait als een pirouette en mept met beide armen door zijn hele gestel. Voor zijn voeten een vat, huilend om pure schoonheid. Er zijn meer gesocialeerde apen dan mensen.

Water van heel veel verdriet, water en zout een lozing van verborgen schoonheid onder het geliefde kruis, een veredeling met ellendige doeken. Gestorven voor de eeuwigheid het zal groeien en bloeien, onder de mantel der liefde zullen andersdenkenden weg schroeien,

Zijn gedachte is gelijk het vrije kogelvest. Doodsoorzaken genoeg, en leven voort, woekeren met een warm ego beeld uit het paradijs.
In dit parahofje hing al de kennis van zaken. Veel was er in dit hofje niet te krijgen, van kracht was de hofzuinigheid, alleen de appel hing er nog. Een paratroeper lid van EVA, Europese vrijhandelsassociatie, beveelde Eva Godskennis te gaan halen en Eva plukte op bevel. De Troeper prijkte het aan op de markt.

Banken knielden voor het appel gebeuren andere hielden het hele hof geheim. Bankgeheimen
heel veel geheimen. In kluizen, goud, diamanten, schuldbrieven en in de ban van verduisteringen, een gentleman update. Hoe hoger de winsten hoe hoger Godsbergen.

Men daalt niet af naar de onderwereld maar stijgt naar boven naar geheime kunsten, geloven is duur, Gestolen geld meenemen naar het andere leven. Achter het leven bevindt zich veel meer wat we kunnen wegnemen daar hangen heel grote appels. Granaatappels en bij verkeerd gebruik ontploffen deze gezamenlijk in clusterverband, Van brandbommen krijgt men rode bolle wangetjes.

Bij re´ncarnatie keren we terug opnieuw geboren worden, we kunnen tenminste in kleine maten het zelfde uniform aantrekken. Verrijkt dat we even weg zijn geweest, kunnen we het verschil zien hoe we kruipend vooruit gingen en nu met grote stevige stappen in uniform de toekomst in struinen

Op heel dun maar dan ook op verschrikkelijk dun papier zijn alle boodschappen geschreven die wij gezamenlijk op mompelen en op zondagen elkaar de kerk inzingen. Boodschappen uit het paradijs zijn bijzonder zuinig. Het hofje van God was niet bestemd om als mens te gaan wonen, we kwamen van elders en zagen de poort waar eens een knoert van appel hing, het werd een groot geknok. Op de vuist gaan en sloegen de appel tot moes. De resten werden geprakt en zogen zo appelsap. In de veronderstelling dat het hof waar eens de appel hing de storm zou keren maar buigen nu het hoofd voor veel gevaarlijker heren.

Andere gedichten in De stem van Huize Wan:
Doosje 3
Doosje 4
Doosje 1
Doosje 2
Doosje 5
Doosje 6
Doosje 7
© Rudy Musters
Gemaakt door Xw3b.nl gehost bij Zenid.net.